Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bierach została erygowana 1 stycznia 1990 roku przez ks. bpa Damiana Zimonia. Zapraszamy do przeczytania historii kościoła w Bierach.

O wiele starsza jest historia tutejszego kościoła. Został on wybudowany jako kościół filialny parafii w Grodźcu Śląskim w latach 1922-1926. Inicjatywę bierowskich gospodarzy poparł w tym względzie proboszcz grodziecki ks. Józef Łomozik. Wybudowany ich wspólnym staraniem kościół otrzymał tytuł Najświętszego Serca Pana Jezusa. Aktualnie, po wyburzeniu prezbiterium, stanowi on nawę boczną kościoła.

Również z inicjatywy samych parafian, we współpracy z ks. Gerardem Kurpasem, ówczesnym proboszczem, została podjęta budowa domu katechetycznego z mieszkaniem dla księdza. Dom ten został poświęcony w 1987 roku. Od 30  czerwca 1987 roku zamieszkał w nim ks. Stanisław Gańczorz, wówczas wikariusz grodziecki, a od erygowania parafii, jej pierwszy proboszcz. 

Charakterystyczne jest, że losy tego domu od początku związały się z ruchem oazowym. Jeszcze na etapie budowy odbyły się tu pierwsze turnusy rekolekcji oazowych. W kolejnych latach dom był stałym miejscem formacji dla wspólnot Ruchu Światło-Życie. Miało to dobry wpływ także na wspólnotę parafialną, zwłaszcza w animowaniu żywej liturgii w duchu odnowy posoborowej.

W sierpniu 1991 proboszczem Parafii zostaje mianowany ks. Marcin Aleksy. 

W 1995 roku parafia otrzymuje zgodę na rozbudowę kościoła wraz z zapleczem mieszkalnym. Jeszcze jesienią ruszają prace przygotowawcze. Kolejne lata to dzieło rozbudowy dokonywane jedynie z ofiar i dzięki pracy parafian oraz zapobiegliwości księdza Aleksego. To głównie jego zasługą jest nowopowstały kościół.

W lipcu 2005 roku dekretem ks. bpa Tadeusza Rakoczego następuje zmiana na stanowisku proboszcza. Posługę w parafii przejmuje ks. Antoni Dewor. Przypadło mu w udziale dokończenie ostatniego etapu budowy i wystroju kościoła. 

Warte podkreślenia jest stałe zaangażowanie parafian w tworzenie zarówno świątyni jak i duchowej wspólnoty Kościoła. Równolegle bowiem, z murami, rosło zaangażowanie w życie liturgiczne. Parafia nasza cieszy się wysokim procentem uczestników Eucharystii niedzielnej (od lat ponad 65%). Wyjątkowo licznie uczestniczą wierni w Mszy Świętej w tygodniu oraz nabożeństwach. Co roku w parafii rozdaje się ponad 41 tyś. Komunii. Potężną siłę ma prawie 200 osobowa wspólnota Żywego Różańca (8 Róż żeńskich i 2 męskie); a szczególną siłę świadectwa ma żywy udział w posłudze liturgicznej i tworzeniu liturgii.  Proporcjonalnie duże są również inne wspólnoty: „Wieczernik” (Wspólnota modlitwy za kapłanów)  ponad 40 osób; Służba Liturgiczna  29 osób; Oaza Dzieci Bożych  niecałe 20 osób; Oaza Młodzieżowa  16 osób regularnie uczestniczących w spotkaniach.

Liczebnie Parafia wolno rośnie (965 katolików w 1993 roku  1158 w obecnie). Budowanych jest wiele nowych domów, co jednak nie wpływa zasadniczo na ilość parafian ze względu na to, ze jednocześnie wielu młodych osiedla się poza parafią. 

Artur Kalita